....

اين پرنده مهاجر هميشه عاشق پرواز                          حالا با بالي شكسته مي خونه چه غمگين آواز

توي يك هجرت غمگين دست بي رحمه زمونه                   اونو از خاكش جدا كرد با تنهايي آشنا كرد

              با عبوره هر ستاره روحه سبزه تو رو ديدم

                                                زيره قطره هاي بارون صدايه پاتو شنيدم.... 

به اميد بازگشت مسافره خستمون شادمهر عزيز...